Çalınan Çocukluk
 
 
Hoyratça çaldı bir el benden çocukluğumu
Ne misketlerim kaldı ne bindiğim tahta at
Hiç hatırlamam nasıl bir çocuk olduğumu
Taşır mıydım sırtımda görünmez bir çift kanat
 
Geri gelir mi tekrar çalınan çocukluğum
Yürürüm korka korka yollar bana uçurum 
Koştursam şöyle biraz hemen hep yorulurum
Dilimde katlanılmaz buruk ekşimsi bir tat
 
Birkaç elbisem vardı belki yıllanmış, yırtık
Belki yine bahtiyar masallar anlatırdık
Çiçek çiçek bezenmiş baharda belki kırdık
Bozkıra döndü artık içimdeki tabiat
 
                                Erden Ender GÜNER