BURADAN SENİ
Başına döndüyüm, ay, geşeng Esmer
İstemem gedesen buradan seni.
Menim meylim ele senle hoş olub,
Ne hoş helg eleyib yaradan seni.
Gözeller içinde besli bellisen,
Terlan cilvelisen, yüz heyallısan,
Ağ sinesi bir cüt goşa hallısan,
Görceyin tanıdım oradan seni.
Gelme hoyrat, gelme, yolda galasan,
Seyrağıb elinde zelil olasan,
İki dostu birbirinden eylesen,
Görüm Hag götürsün aradan seni.
Gözellikde senin evezin hanı?
Hüsnünü behş edib keremin kanı,
Dağların maralı, çemen ceyranı,
Ovçular keçirmez bereden seni.
Alem bilir, Âdem ata zatıyam,
Göyü bilmem, yerin yeddi gatıyam,
Şikeste Abbas'am, herabatıyam
Könül, heç görmedim abadan seni.
(AHUNDOV-FERZELİYEV-ABBASOV, 1985: 34)
