BÜLBÜLÜN ÖLÜMÜ
 
 
 
Bir şemsiye altında
Yağmuru dinliyordun !
Bulutlar gözlerine,
Kalbine ağıyordu !
 
 
Öyle giderken dalgın,
Dönüp yerden aldığın,
O çilekeş yaralı
Bir şehirli bülbüldü
Ve ellerinde öldü !..
 
 
Kapattın şemsiyeni;
Es geçtin son treni;
Sevgi, öfke iç içe,
Kimsesizdin o gece !
 
 
Cadde âhını aldı;
Kurt - kuş uykuya daldı;
Rüzgâr gitti sessizce,
Yağmur yüzünde kaldı !..
 
 
 
YUSUF BİLGE