• Bülbül Ne Yatarsın Çukurova'da 3

  • Bülbül ne yatarsın Çukurova'da
    Yavruların melül mahzun yuvada
    Kendin gurbet elde gönül sılada
    Sılada sevdiğim boynunu büker

    Bir keklik tünedi bizim boğaza
    Menendi bulunmaz turnada kazda
    Bir daha görüşsek baharda yazda
    Belki ayrı gider yaylanın yolu

    Yine dumanlandı dağların başı
    Ateşe verdiler dağ ilen taşı
    Kendi sılasında gülmeyen başı
    Gitti gurbet elde güler mi sandın

    Barçın yaylasına çıkan öveçler
    Yar göğsün ilikle yakar güneşler
    Yıldan yıla meyve veren ağaçlar
    Biz gittikten sonra kuruya kaldı

    Yaylanın kızlığını ayılar bozar
    Lalesini sümbülünü keklikler kazar
    Sarı yaylam sende üç güzel gezer
    Hangisinden ayırayım gözümü

    ***

    Ahmet Şükrü Esen "Anadolu Türküleri"
    adlı kitabında türkünün çeşitlemesini şu şekilde
    aktarıyor, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 
    Emel Matbaacılık, 1986 - Ankara, s.57-58-59


    Bülbül ne yatarsın sette kayada
    Yavruların melil mahzun yuvada
    Kendim gurbet ilde gönlüm sılada
    Sıladan da haber gelmez ağlarım

    Bülbül ne yatarsın bahar erişti
    Kırmızı gül koncasına kavuştu
    Sılada sevdiğim aklıma düştü
    Sıladan bir haber gelmez ağlarım

    Bülbülü tuttum da güle bağladım
    Bülbül feryat etti ben de ağladım
    Garip bülbül ile gönül eğledim
    Sıladan bir haber gelmez ağlarım

    Dur a bülbül sana bir sualim var
    Uçup gitme eğlen konadur bülbül
    (Bu kısım el yazmasında okunmuyor)
    (Bu kısım el yazmasında okunmuyor)

    Senin muhabbetin kalbim evinde
    (Bu kısım el yazmasında okunmuyor)
    (Bu kısım el yazmasında okunmuyor)
    Kalbimin evini donatır bülbül

    Güle kon sevdiğim dikene konma
    Her yüzü güleni dost olur sanma
    Kendini sarpa çek hara dayanma
    Rakiplerin kastı canadır bülbül

    Bülbülün yatağı bahçeler bağlar
    Garibin yatağı kahveler hanlar
    Korkarım sevdiğim ah çeker ağlar
    Bu bahçenin sonu fenadır bülbül

    Aman bülbül de bahar geldi yaz geldi
    Bizim ele turna geldi kaz geldi
    Sılada sevdiceğim bizden vazgeldi
    Ötme bülbül garip garip gönül şen değil

    Ne yatarsın garip bülbül dağlar başında
    Arzumanım kaldı yarin kaşında
    Sılada sevdiğim on beş yaşında
    Ötme garip bülbül gönlüm şen değil

    Bir kuş geldi kondu dikene
    Öte öte olan ömrüm tükene
    Garip bülbül gitmez misin vatana
    Ötme garip bülbül gönlüm şen değil

    Bülbül yuvan yıkıldı mı
    Yavruların döküldü mü
    Ölüm sana dokundu mu

    Garip garip ötme bülbül
    Benim derdim bana yeter
    Bir dert de sen katma bülbül

    Bülbül yatar ovalarda
    Yavru bekler yuvalarda
    Bülbül kalmış yuvalarda

    Garip garip ötme bülbül
    Benim derdim bana yeter
    Bir dert de sen katma bülbül

  •  

  • Konya

  • Konya İli Halkiyat ve Harsiyatı, 1925.