Bugün hüsnün zamânıdur öpül ömrüm kuçul cânum
Güzellik çünki fânîdür öpül ömrüm kuçul cânum
Öpülmekden çü kan olmaz kuçulmakdan ziyân olmaz
Güzellik câvidân olmaz öpül ömrüm kuçul cânum
Sarılmak bir hidâyetdür kuçulmak hoş sa‘âdetdür
Bilürüz bûse âdetdür öpül ömrüm kuçul cânum
Geçer kalmaz zamândur bu güneş gibi ayândur bu
Vefâsı yok cihândur bu öpül ömrüm kuçul cânum
Bakup serv-i bülendüne nazar kıl kendü kendüne
Necâtî derdmendüne öpül ömrüm kuçul cânum
(Tarlan 1992b:308)
