SEVGİ


Bir yaprak kımıldadı, sesinden uykum kaçtı

Gök duvağını söküp; Dolunaya yer açtı


Fikirlerim karıştı gecenin mateminden

Ne kadar da yorulmuş sırlı huzur te'minden


Şafak söküyor birden; Güneş Arza mı inmiş?

Ayın esrarlı nuru Güneşe nasıl sinmiş?


Zerreler uçuşuyor ışığının izinde

Rüzgar mütemadiyen güne başlıyor zinde


Bunca güzellik varken mutsuz olmak da neye

Ayları ân eyleyip; saatleri seneye 


Zihne bir şimşek gelir; mutlu olmak mı amaç?

Düzmüş gibi görünen vadinin sonu yamaç


Akıl, izan seslenir; mutluluk hepsi yalan

Bütün duygular sessiz; ancak sevgiyi alan...


Nice fâni uğruna fena sevmek değer mi?

Sevenden sevilene giden sevgi değer mi?


Bülbülden haber verin; hiç güle doymuş mudur?

Gül dikenli gönlünü bülbüle soymuş mudur?


Zindana bir sorsunlar; Yusuf! diye inler mi?

Züleyha hata etmiş; aşk hatayı dinler mi?


Kurgunun aksidir aşk; Leyla ve mecnun gibi

Kırılmış gönüllerin en derin ve en dibi


Bir başka aşk esiri; Kerem ile Aslıdır

Ne Kerem var ne Aslı; hayal bunun aslıdır


Bu kurgular kimedir? Bunca hayal ne için?

Bir tebessüm uğruna; ağlamak için için


Mihrak noktası birdir; aşk yaşayan banidir

Hammaddesi sevgidir; bu sevgi rabbanidir


Hafız Diyaeddin( Fâni )