Bu pendi okuyup tutan olur hâs bende Yezdâna
Karışur âkıbet bir gün gûrûh-i ehl-i irfâna
Sevicek bir kalın Mevlâ virir birkaç güzel ahlâk
Günâhın mağfiret eyler ki koymaz anı nîrâna
Eğer sevmez ise bir kimseyi virir kötü ahlâk
Kabul etmez anın a’mâlini kor dâr-ı hizlâna
Tevâzu it tezellûl it tevekkül it terahhum it
Tezekkür it tefekkür it ta’abbüd eyle Rahmana
Mahabbet eyle ehl-i ilm ü ‘irfan u salâha çün
Ki bunlar sevgi ki bil Hazret-i Hâllâk-ı devâna
Yetâmâya garibe hem fakire eylegil ikrâm
Kebire eyle tevkir merhamet it hem sağırâna
Sebepsiz kimseyi incitme hiç it Müntakimden havf
Refik ol rıfk u lütf eyle kamu insâna kayvâna
Çalış tevhîde gâfil olma birden zikr-i Mevlâdan
Bu Kuddûsî ider nushı sana hem cümle yârâna6
Kuddûsî, Dîvân, s. 129.
Ali TENİK , AHMED KUDDÛSÎ VE TASAVVUF DÜŞÜNCESİ Doktora Tezi, ANKARA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Ankara- 2007
