Mef‘ûlü fâ‘ilâtü mefâ‘îlü fâ‘ilün
Muzâri‘ – – + / – + – + / + – – + / – + –
1. bu hüsn ü bu cemâl ü bu sûret ki sendedür
dil ‘ışkuñı komaz nitekim cân bedendedür
2. la‘l-i lebüñle incü dişinüñ firâkına
kan yutdı la‘l ü bagrını deldi ‘adende dür
3. tîg-i gamuñla erlik edüp kesdigüm bürûc
kimi derûn-ı sînede kimi bedendedür
4. zülf ü kadüñ hevâsına âvâre olalı
cânum hevâ-yı servde göñlüm semendedür
5. zindânîler halâs olup olmadı hecrî dil
göñlüñ senüñ var-ısa o çâh-ı zekandadur
Ömer ZÜLFE, HECRÎ Kara Çelebî Muhyi’d-dîn Mehmed [ö. 1557], DÎVÂN, Ankara 2010, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10618,hecripdf.pdf?0