Mehmetçik dün Kardak’ta, can vermeye hazırdı,

Kara-Deniz-Havada şan, şerefe nazırdı.

 

Bu gün On Sekiz ada, yarın hangi adamız?  

Egede hüküm sürer “yabancı damadımız”…

 

Erinden, komutana bağlıydık “Yüce Emre”,

Nice destan yazardık, toprağa düşse cemre.

 

Volkan olup köpürür, bora gibi eserdik,

Nice kahpe düşmanın nefesini keserdik.

 

Hainler bir olsa da, hasmıyla bir oyunda,

Bozkurt taktiği vardı, Türk’ün fetih toyunda.

 

Korku nedir bilmezdi benim aziz milletim,

Birliğimi bozan şey: “tefrika”ydı illetim.

 

Çağ açıp çağ kapayan, kahramanlarım vardı,

Üç kıta yedi deniz Hünkârlarıma dardı.

 

Âlemlere timsaldi; hak- hukuk-adaletim,

“Türk- İslam Nizamı”yla devlet kurdu devletim.

 

Soysuz ellere kaldı heyhat güzel yurdumuz,

Çakallar şehre indi, sindirildi ordumuz.

 

Bölünmeyi aklına koyan gafiller varsa,

Buluruz onlara da vatan dışında arsa…

 

Toprağımın bedeli şühedânın kanıdır,

Onu her dem koruyan sarsılmaz imanıdır.

 

Bir gün bir yiğit çıkar, son verir bu efkâra,

Üç Hilal Türküsüyle can gelir Niyazkâr’a.

 Köksal CENGİZ(Niyazkâr)