Bit(er)mez Her Bir Senfoni



(Ben sabırla yazdım sabırla sizde okuyun)











Sen yoksan eğer bu dünyayı neyleyim



Yazdığım şiirleri şarkıları kime söyleyim



Yoksa sen varsında ben mi görmüyorum



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Bende bir resmin kaldı eski oda yırtık



Bende bir şeyler söylemeyeyim mi artık



Sanki diyorsun bana biz seninle hiç yaşamadık



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Oysa seninle beraberdik biz dün



Yoksa üzerine görünmezlik örtüsü mü örttün



Yoksa bende eksik olan bir şeyler mi gördün



Bu yüzden mi çektin gittin yavaş yavaş



Bittimi dersin artık yaşamak için savaş



Vazgeç mi dersin sende artık uzaklaş



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Bana bunu yapmak yakışmaz baştan söyleyeyim



Ben zaten kendi bildiğimi yaparım ben böyleyim



Senide çok seviyorum sana bunu da söyleyeyim



Nereye saklandınsa çık artık o güzel yüzünü göreyim



Git dersen eğer söyle ondan sonra ben gideyim



Ya da bir şey söyleme bırak ben burada öleyim



Sen rahat olacaksan eğer ben dünden razıyım söyleyeyim



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Çorbayı içerim ben tasta



Sevdiğime sevdiğimi söylerim en başta



Havada uçan kuşta



İnsan soğukta kalır olur hasta



Ayağını sıcak yere basta



Olmayasın hasta



Yiyesin bol bol pasta



Koşarak gel bana kendini aşta



Beraber olalım seninle biz aşkta



Gözlerimizde akmasın yaşta



Olalım gönüllerimizde en başta



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Dersin neden değişti aşklar için zaman



Ben deli olmuşum aman aman



Başımda da çıkıyormuş duman



Benim deliliğimden sana ne o zaman



Yaklaşa yanıma madem deva ol o zaman



Sen deme baba ne



Ben demeyeyim sana ne



Kime ne ona ne bize ne



Olmasın artık acı



Duysana beni ey hacı



Takalım aşka ait tacı



Bulalım bu ayrılığa ilacı



İçelim olsa da acı



Biter o zaman sancı



Daha ne duruyoruz bir birimize yabancı



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Birisi der bu tarafa



Diğeri der hayır diğer tarafa



Selamla deyin artık bir merhaba



Olmuşuz haraba guraba yoraba ne sözler bu ara



Neden icat edilmiş araba



İnsanı sömürmek petrole bağımlı yapmak için maraba



İçeriz bol bol sigara



Sigarayla sevgiliyiz ayrılamayız düşsek de dara



Atarız nara



Ya numara ya dubara 



Bizleri ağlarken kimler sara



Yok, saran ne olacak bu ara



Çok severiz saklarız para



Açarız derinden yara



Ha yara ha para canımızdır şu ara



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim







Düşündük mü bizden geriye ne kalır



Gerimizde kalacak ne dalgalanır



Saf saf bakarak mı yaşanır



Deva bulmak için yan mı yatılır aranır



Bizleri kim nereye bağlar ağlanılır



Yıkmaz mıyız kırmaz mıyız zincirleri



Esaretlikle nasıl yaşanılır



Çocuklar mı ağlatılır



Ağlatan kimdir neden serbest bırakılır



Her şey nasıl anlaşılır



Kapılar mı kapatılır



Bakışlara oklar mı saplanır



Nasıl rahat yatılır



Bu kimin işi



Bu kimin kör şişi



Kim çeker takılı fişi



İnsan değil mi kişi



İnsanın var bir gelişi



Birde var gidişi



İkisinin ortasında acep ne ola işi



Güldürmek olmasın o kişi



Yıkanı yıkmak olmasın mı işi



İnşa etmek olmasın mı gelişi



Güzeli bırakmak olmasın mı gidişi



Gelişi gidişi çekilir fişi



İnsanın mutlak nedeni vardır yoksa ne ola dünyada işi







Günlerimiz geleni beklemekle geçiyor



Gelene gitmiyoruz neden bekliyoruz



Birilerine hoş görünmekle geziyoruz



Bizden başkasını nedense beğenmiyoruz



Ne söylüyoruz ne dinliyoruz bilmiyoruz



Çok biliyoruz diyoruz kendimizi çürütüyoruz



Görmüyoruz örmüyoruz sormuyoruz



Günden güne eriyoruz



Erimek güzelde sonunda bitiyoruz



Birbirimizi neden sevmiyoruz küsüyoruz



Neyi bölüşemiyoruz kavga ediyoruz



Mezara eli boş gitmeye devam ediyoruz



Yiyoruz yedirmiyoruz



Saklıyoruz yakıyoruz



Anlamıyoruz kaçıyoruz



Sorular sorulmadan cevaplıyoruz



Galiba çok saçmalıyoruz



Ortada sürülecek koyun gibi bekliyoruz



Ulan en sonunda hepimiz ölüyoruz



Aynı çukura beyaz kefenle giriyoruz



Daha neden büyüklük taslıyoruz



İşte ölüp gidiyoruz



Arakamızda kilerin bizler küfür etmesini sağlıyoruz



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim





Yok mu gönülde hatırlanacak güzel bir hatırası



Elimizde gezer ellerin taşınmaz kalası



Ya yemek arası ya mola arası paydos arası



Ne kaldı bakmadık geriye bu neyin karası yarası



Bu kimin parası bu mu her şeyin darası



Yok mu kırık dökükleri geride toplayan paydos arası



Ekmek arası zıkkım döner arası tıklım tıklım orası burası



Bir aşinalık yok mu insana aşka



Ne zaman desek bu son defa



Çok duyacağız biz çok her defa



Pişmanlıklar yıkılmayacak çekilirken cefa



Özlem duyarız pişmanlığa nedense sanki sefa



Lan belli değil mi ıstırap işte bin defa



Her zaman neden pişmanlıkla oluruz



Arar sadece bunu buluruz



Yok oluruz



Kururuz 



Unuturuz 



Unutuluruz 



Yoksa ben her zaman mı söyle böyleyim



Yoksa bu dünyayı şiirsiz şarkısız mı bırakarak 



Arkama bakmadan terk mi edeyim







Neden aşırıya gitmenin yok freni



Hala ayrılık garında bekliyoruz gideni



Gelen gar boş nedir bunun nedeni



Kalmadı mı insanın candan seveni



Ters yönü döndü bu geminin dümeni



Uçuruma gidiyor yok mu göreni



Neden çok severiz ayrılıklar için töreni



Neden mutluluğa kalkmaz gönül treni



Sen ben deli o şizofreni



Boşa mı giyiyoruz o kefeni



Öldüğümüz belli olsun diye budur nedeni



Unutuyoruz biz bizi var edeni



Görmeyiz kış gününde açan kardeleni



Nedeni seveni sevmeyeni terk edeni



Yeter artık bitir bu şiiri çalıştır o freni





Mehmet Aluç / Âşık Gülveren