BİRAZ MÜSAADE
An geliyor, içimizi bir isyan dalgası sarıyor. Bu sana isyan, seni nisyan değil Allah’ım! Ölümün hallerinden muzdarip bir ruhun çırpınışları ve hezeyanları sadece. Hayatın anlamsızlıklarıyla yüzleşmenin sancıları... Büyük ve derin bir boşluk, hiçlik duygusu...
Mananın maddeye galebe çalmasının can yakan, idrakı zorlayan yanıdır aslolan. Eşyanın ehemmiyetsizliğidir. Dünya hayatının geçici olduğu gerçeğidir. Birçok bilinmezlikle verilen çetin sınavın sancılarıdır. "Bir varmışız bir yokmuşuz" dedirten ölümün derin ve yakan, kavuran acısıdır. Toplanan eşyalarla birlikte sanki toplanıp bir kenara konulan yaşanmışlıkların derin sızısıdır. Anılarla beslenen ve belki de söndürülmeye, soğutulmaya çalışılan ayrılık ateşinin kuvılcımlarıdır.
Ölüme ne kadar güzel anlamlar yüklense de acısının hüküm sürdüğü yerde güzelliği bir masal olur acısıyla yanan yüreklere. Erkendir acısı taze olana; "bir gün hepimiz öleceğiz", "ölümlü dünya", "ölenle ölünmüyor" cümlelerini teselliymiş gibi duyurmaya çalışmak. Lavların püskürdüğü bir yanardağ misalidir yürekler o an ve uzun bir zaman. Anası, babası, evladı, kardeşi, eşi ölüp gidene merhem olmaz bu tesellliler. Yürekler sağırdır sözlere.
Bilesiniz ki yitip gideni anmak, geride kalanı anlamaya çalışmak ve o dönen devran, akıp giden zaman merhem olabilir zamanla.. Örtmeye, bastırmaya çalışmak beyhude! Ne kestirme yoldur o tesellli sözlerini söylemek... Gerçek de olsa, içinde iyi niyet de olsa... Aslolan anlamaya çalışmaktır, anmaktır gönülden. İçten dualardır. Herkesin yüzleştiği, mutlak yüzleşeceği ölümün acısını duyan yüreklere su serpmek beyhude! Bekleyin vakur bir şekilde. Dinleyin, anlamaya çalışın. "Ağlama" demeyin. Bırakın ağlasın! Biraz müsaade!
Ondan geriye kalan her şey değerlidir sevenleri için. Bir iğne de olsa... Her şeye onun ruhu, kokusu sinmiştir adeta. Eşyalar toplansa da acı, yas, tasını tarağını toplayıp gidecek sanmayın. O acı süreç; yakacak, kavuracak, dağıtacak... İstenmeyen bir misafir gibi ağırlayacağız o acıyı. Küçük taşkınlar, iç isyanlar olacaktır elbet. Yas, gözyaşı, hüznün gölgesi kaplayacak çehreleri, yürekleri. Yudum yudum içirecek zaman acıyı, yası, yokluğun derin acısını.
Ne olur biraz zaman ve biraz kalpten bir bakış! Nihayetinde, inanan gönüllerin ve sevgiyle kucaklanan yaslı yüreklerin yolu hakikatle, huzurla kesişecektir.Biraz müsaade!
15 Mayıs 2022
Önemli Not: Değerli okurlar, ocak ayında üst üste yaşadığımız iki acı kayıptan dolayı dilimizden, kalbimizden eksik olmayan - her zaman da kalbimizde müstesna yerini koruyacak olan- iki sevdiğimizin(ablam ve ağabeyim) acısının etkisiyle daha çok ölüme dair yazı ve şiirler kaleme alıyorum. Sizleri üzüntü ve karamsarlığa sevk ediyorsam siz değerli okurlardan özür diliyorum. Kalbimiz nasılsa dilimiz ve kalemimiz de o minvalde ilerliyor. İlginiz için şimdiden teşekkür ediyorum. Herkese sağlıklı, mutlu günler diliyorum!
