127
Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilâtün Fâ‘ilün
 
1 Bir sadâ oldı horûs-ı ‘arşdan bu şeb ‘ayân
Cân kulagıyla işitdüm bir niçe râz-ı nihân
2 Didi kim tâc-ı horûs oldı bu bir kaç remze dâl
Kuş diliyle eyledi ol remzi bu yüzden beyân
3 Kanına dişler biler dîv-i zamâne añlagıl
Şâh şâh olmak işâretdür aña ey hurdedân
4 Kanlu destini felek cellâdınıñ başuñda bil
Añladur saña zebân-ı hâl ile ey nev-cuvân
5 Gör zebânını çekerler eñsesinden sûfiyâ
Ş’ol ki koyup taylasânı itmese tayy-ı lisân
6 Odda kızmış tas ile işkenceden cân virdiler
Sanmañuz kim tâc-ı zerrîn geydi şâhân-ı cihân
7 Fi’l-hakîka başına kanlu kefen sarındılar
Sun‘iyâ yâ kanlu bayraklar götürdiler hemân
 
 
YRD. DOÇ. DR. HALİL İBRAHİM YAKAR, GELİBOLULU SUN‘Î DÎVÂNI, T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3197 KÜLTÜR ESERLERİ, Gaziantep