Mef‘ûlü Mefâ‘îlü Mefâ‘îlü Fe‘ûlün
1. Bir kaşları yâ dil-ber-i sîmin-bere düşdüm
Peykân-ı ser-i tîrine sînemgere düşdüm
2. Fikr-i dehenüñ teng-derûn itdi hayâlüm
Bî-asl u fasldur düşeşüm yok yere düşdüm
3.3a Göñülden ider her kişi ümmîd-i visâlüñ
Sevdüm seveli hazretüñi dillere düşdüm
4.4b Esrârumı turmadan ider cümle tırâş ol
Sırr saklanamaz hîç ‘aceb bir yere düşdüm
5. Düşdüm gam-ı hicrânla mey-hâne-i ‘ışka
Mahmurluk el vireli derd-i sere düşdüm
6. Ebrûlaruñuñ fikri olup bir kara sevdâ
Karardı gözüm hasret ile hançere düşdüm
7. Ümmîdümi kesdüm hele halkuñ kapusından
Allah kapusı gibi bir açık dere düşdüm
8. Câh u şeref-i dehre göñül baglamadum hîç
Ne fikr-i makâmâta ne hayr u şere düşdüm
9. Sad hamd ki yüz bulmadı benden zen-i dünyâ
Âhir didi kendüm gibi bir şevhere düşdüm
10.10b Vezneyledi mîzân-ı felek kadrümi sad-hamd
Ol vezn hisâbınca hele bir tare düşdüm
11. Her bâr rehâ ister iken ester ü hârdan
Sûfî gibi bir kendüyi bilmez hare düşdüm
12. Geldüm kapusı öñüne ‘âlem baña güldi
Bu bâbda ey Kânî katı mashare düşdüm
Dr. İlyas YAZAR , K Â N Î D Î V Â N I, Ankara 2012