[fe˓ilātün / fe˓ilātün / fe˓ilātün / fe˓ilün]
1 bir gece yāri çekip encümen-i cāma düşür
cāme-;āba gelicek bister-i ibrāma düşür
2 ;āb-ı ḫargūşuna aldanma o ṭavşān-beçeniŋ
ṭaş yatardan gelip ulaşdırarak dāma düşür
3 o per/ye saŋa pek geçdi ṣıcaġım diyerek
ne yaparsaŋ yapagör ḫalvet-i ḥammāma düşür
4 olsun olsun diyerek būs-ı lebiŋ meyvesiçün
nev-nihālim beni bār/ ṭama˓-ı ḫāma düşür
5 ḫırmen-i ḥüsnüŋü üftādelere beẕl edicek
dāne-yi ḫāliŋi mürġ-i dil-i nā-kāma düşür
6 düşme başdan ḳara deryā-yı heveskār/ye
seyr-i fülk-i emeli bir güzel eyyāma düşür
7 vaṣl içün üstüne düşmek ise ḳaṣdıŋ Vehb/
gündüz olmaz o mehiŋ furṣatın aḫşāma düşür
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012
