İniltiler geliyor içimin bilinmeyen mecmualarından, 
Dualar yükseliyor mavi'ya mas katan göklerden, 
Haber ver postacı, taklaya gelmiş güvercinden, 
Kim bilir kimsenin tanımadığı çaresiz bir efsaneyim ben.. 
Allah'a sırt dayamışım bundan mütevellit imtihanım, 
Kaç zaman oldu, kumdan taneler Akalı araftayım, 
Sana olan sevgim, saygımdan bütün imtiyazım, 
Ne zaman yüzümü ardıma dönsem intizarım.. 
Dudaklarımı ısırıyorum sırf sana kavuşmak aşkından, 
Rahat ederim şu fanilikte bir çıksan, çikabilsen aklımdan, 
Lakin sen aklımdan çıksan, ölüm, kader çıkmaz aklımdan, 
Ondandır seni unutunca yağmur yağmur ter akar Şakaklarımdan, 
Ve yine ondandır yolmaya başlarım sakallarımdan... 
Bıraksan bir yakamı, alırım kendimi kendime, 
Evrim geçirmiş değilim, lakin gelemiyorum bir türlü kendime, 
Davul bile çalıyor baksana dengi dengine, 
Bir elin peş parmağı var, insan soruyor ne hikmet bu diye?? 
Ah Moras Ah, zor gerçekten yaşamak, 
Ama herşeye rağmen umut baki kalmak, 
Sadakadır diye gülücük dağıtıp içten içten parçalanmak, 
Zordur Moras zordur inan, 
Dinlenmediğin yerde sesini duyurmak...