Gönlümün yarası durmaz kanıyor
Bu bendeki hâller, hâl değil dostlar
Herkes beni sağır, dilsiz sanıyor
Nazlı yâre dilim lal değil dostlar

Aşkın ateşiyle yanıyor didem
Hasretim küheylan, at olmuş nidem
İnat bırakmaz ki ben yâre gidem
Konuşan yüreğim, dil değil dostlar

O kara gözlerle o hilâl kaşlar
Başıma getirdi olmadık işler
Sicim gibi akar yanaktan yaşlar
Akan gözyaşımdır sel değil dostlar

O tatlı gülüşler o şirin diller
Yanakta devinen o kızıl güller
Nasıl sevdiğimi ne bilsin eller
Hasretlik çok acı, bal değil dostlar

Hiç kimse sevdayı kolay sanmasın
İstemem kimseler, böyle yanmasın
Sevdiğim bir kere beni anmasın
Bin asır yanarım, yıl değil dostlar

Tahir der bu başım, sıkıda, darda
Bir selam göndermez vefasız yâr da
Daha söyleyecek çok sözüm varda…
Bu benim yârimdir, el değil dostlar

                           yolcu9901