Beyân Kerden-i Hümâ Işk-ı Hod-râ Pîş-i Hümâyûn Ender-hâb ve Feryâd Kerden
Ki iy ışkun gamı ârâmı cânun
Visâlündür cihândan kâmı cânun
Hevâ-yı çîn-i zülfün irdi Şâm’a
Getürdi bûy-ı müşkîni meşâma
Çü zülfün çînidür cân mürgi dâmı
Özün Çînî vü saydun oldı Şâmî
(…)
Gamundan gözde âb u dilde âteş
Ser-i zülfün gibi oldum müşevveş
İzârun hasretinden iy sitemger
Olupven nitekim hat hâk-i ber-ser
Düşelden gönlüme aks-i cemâlün
Gözümden gitmedi nakş-ı hayâlün
Şu resme olmışam hicrünle gamnâk
Ki ger âh eyler isem yana eflâk
Kılup şeydâ gam-ı ışk-ı Hümâyûn
Bu şi‘ri kıldı peydâ hûb u mevzûn
Horata, Osman (1990). Cemâlî, Hümâ vü Hümayûn (Gülşen-i Uşşâk). Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi. 438-440.
Karamanlı Cemali Hayatı Eserleri
