GÖZLER
 
Kabuk özden habersiz, beyhûde bakar gözler
Öze değse nazarın yaş olur akar gözler
 
 
YOLLAR
 
Gölgemi sonsuzluğa alır götürür yollar
Boğazıma sarılır, ruhumu sıkar  kollar
 
SITMA
 
Parça bütüne hasret, bütün parçayı arar
Boşluğa düşse gölgem sıtma nöbeti sarar
 
 
ÇARMIH
 
İsa’nın çarmıhına gerdim duygularımı
Öğle vakti güneşe serdim duygularımı
 
 
BOHÇA
 
Yürek gözüyle yanar, kuytularda ağlarım
Her gece hüzünlenir, his bohçamı bağlarım
 
 
ZINCİRLİKUYU
 
Güneş batıdan doğsa değişmez idi huyu
Acayip değiştirdi onu Zincirlikuyu
 
 
BATAK
 
Dünya çile tezgâhı, mezar kuş tüyü yatak
Camış olduğu yerde elbet bulunur batak
 
 
YAŞAMAK
 
Akıl tene ağır yük, gününü yaşar ahmak
İster gül, ister ağla bunun adı yaşamak
 
M. NİHAT MALKOÇ