ÖKSÜZ
 
Tenhada öksüz ağlar, süzülür gözünden yaş
Vicdan kömür karası, yürekler kesilmiş taş
 
KEPENK
 
İsrafil indirince dünyanın kepengini
Arasat’ta haşrolur hem fakir, hem zengini
 
VADE
 
Doğum ölüme gebe, tükenir bir gün vade
Can bedenden çıkınca neye yarar irade?
 
MÜMİNLER
 
Müminlerin kabrine melekler saf saf iner
Hakk’a kavuşunca ruh gözünün yaşı diner
 
AHESTE
 
Gözler ufka kilitli, yürekte yanık beste
Ömür arabasını sür aheste aheste
 
VAHDANİYET
 
Kabir çağırır seni, duyulur gaipten ses
Vahdaniyete delil aldığımız her nefes
 
İNKÂR
 
Dinleseler kalbimi, nabzım çarpar “Hakk”  diye
Kör bir inat uğruna Mevlâ’yı inkâr niye?
 
KADİR
 
Aklın kadrini bilip şükretseydik Allah’a
Düzleşirdi yokuşlar, olurdu çöller vaha
 
 
                                            M. NİHAT MALKOÇ