BENİM ZAHİDE’M
-Neşet Ertaş’a saygıyla...-
Zahide kurbanım vermedi baban
Kaldım boynu bükük sılada yaban
Derdim ile dağlar taşlar erirken
Neylesin şimdi ah bu garip çoban
Zahide kurbanım gitme uzağa
İkbali görünce düşme tuzağa
Gönlünde yok ise aşkın yarası
Yazık, takındığın beyaz duvağa
Zahide kurbanım çıktın karşıma
Neler geldi bilsen garip başıma
Yüce Mevlam sana saadet versin
Yüreğinde hiç bir derdi taşıma.
Zahide kurbanım kolunda çiçek
Yüzün ay parçası sanki bir melek
Gönlün yeni sevdalarla dolunca
Zaten unutursun, unutmak gerek.
Not: Türk halkı sevdiği türküye devam yazarmış. Kırşehir’de Zahide’nin, bilinen, 99 kıtası varmış. Zahide’ye aşkımızı, hepimiz bir şekilde anlatmaya devam ediyoruz. Haddim olmayarak ben de o kıtaların peşine takılmış bulundum. 😰
