Hezec: Mefâ‘îlün mefâ‘îlün mefâ‘îlün mefâ‘îlün
+ – – – / + – – – / + – – – / + – – –
1. Beni meftûn eden ol şâh-ı hüsnüñ ihtirâmıdur
Yolında hâksâr eden tevâzu‘la selâmıdur
2. Su gibi pâyına yüz sürdüren üftâde-i ‘aşkı
O serv-i bâğ-ı hüsnüñ nâz-ıla nâzük hırâmıdur
3. Kemend-i âhuma çekdürmeyen ol çeşmi âhûyı
Bu sahrâ-yı mahabbetde hemîşe iltiyâmıdur
4. Amân vermez alur nakd-i dili râh-ı mahabbetde
Elinde tîğ-ı hûn-âşâmı gamze bir harâmîdür
5. Sözümde sâdıkam yokdur hilâfum ‘âşıkam cânâ
İnan sıdk-ı makâlüme sözüm kavl-i Hudâ mıdur
6. Añıl ‘aşk-ıla ‘âlemde dilâ tahsîl-i nâm eyle
Gider dünyâdan ehl-i dil kalan dillerde nâmıdur
7. N′ola ehl-i ma‘ârif sâğar-ı nazmıyla añılsa
Beyânî añduran bezm-i Cem′i ‘âlemde câmıdur
Fatih BAŞPINAR, BEYÂNÎ [ö. 1075/1664-5] DÎVÂN İnceleme – Metin, https://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10598,beyani-apdf.pdf?0
