Suskun durduğuma bakmayın sakın.
Dağları inleten dil bende gizli.
Gözlerime değil, kalbime bakın.
Ağlamasam bile sel bende gizli.
 
Kimseye benzemez bendeki düzen.
Yeryüzü bana nûr, gökyüzü mahzen.
Hangi aşk görmüştür böyle bir mesken?
Mecnunu kavuran çöl bende gizli.
 
Bülbül çırpınırken hep âhu zârda.
Bahçe kalmasa da boranda karda.
Boşa aramayın taze baharda.
Zemherî ayında gül bende gizli.
 
Kınamayın dostlar yorgun hâlimi.
Yâr dediğim insan büktü belimi.
Sabırla semâya açtım elimi.
Hidâyete giden yol bende gizli!
 
"TÖVBELİ" nin ömrü derin bir kuyu.
O kuyunun asla içilmez suyu.
Herkes dert çekerken bir ömür boyu,
Her günün içinde yıl bende gizli.
 
OZAN TÖVBELİ
 
İBRAHİM HALİL MANTIOĞLU