Kupkuru bir dam,
ve güneş görmeyen ranzalarda sevdim seni.
Paslı demir parmaklıkların tadı bulaşmış çayıma 
Şekeri zehre dönmüş,
bir gülüşün gelir aklıma 
çiçeklenir beton duvarlar.
Seni sesli düşünmek yasak buralarda,
sana şiir yazmak,
sana şiir okumak,
vatan haini olmak gibidir.
Prangalar vurulur dilime,
ben seni prangalı gülüşlerin esir kimliğinde sevdim.
ve volta atar kader mahkumları
gölgleri devleşir daracık alanda
ben daracık alana vuran dev gölgelerde sevdim seni.
Ben seni öylece sevdim...