BANA DÜŞTÜ
 
 
Olmadı bunca yıldır bir gönülde başköşem
Bin bir yaren ardında beklemek bana düştü 
Doldu taştı döküldü günbegün sabır şişem
La havle zikrine tur eklemek bana düştü
 
Yok sayıldı nedense varlığımızın hükmü
Bilemedim suretim ruhuma boş bir yük mü?
Yoksa bu koca gövde zuhur için küçük mü?
Bu çetin sualleri saklamak bana düştü
 
Bir kelepçe vuruldu yazmaz oldu kalemim
Bir girdaba benzedi gönlümdeki elemim
Gözyaşı denizinde battı son umut gemim
Yolcusuz limanları yoklamak bana düştü
 
Baykuşlara kaptırdım kalbimdeki sarayı
Tabipler saramadı gönlümdeki yarayı
Bir zalimin yüzüme sürdüğü şu karayı
Gözyaşımla yıkayıp aklamak bana düştü
 
Aradım talih ile aramıza gireni
Mutluluğu alıp ta hüzünleri vereni
Döndüm dolandım yine suçlu buldum ben beni
Gölgemi ta kalbinden oklamak bana düştü
 
Halit YILDIRIM