• Bahşiş Destanı

  • Nalesin gör can ü tenin
    Bir bülbülüyüm gülşenin
    Ben ne gedayım sultanım
    Söyleten lütfündür senin

    Medheylerim her dem seni
    Kıldım fida can ü teni
    Budur niyazım sultanım
    Bahşişle mesrur et beni

    Olalım bu söze kail
    Lütf-i Hüda’ya yok hail
    Bekçi kulun bekler beyi
    Olmağa ihsana nail

    Bekçi su gibi akıyor
    Fenere mumlar yakıyor
    Bahşiş gelir daim
    Bekçi yollara bakıyor

    Bekçinin ağırdır başı
    Ayağı görmüyor taşı
    Bahşiş deyü baka baka
    Bekçiniz de oldu şaşı

    Gülşen-i dehrin gülüdür
    Bağ-ı cihan sümbülüdür
    Lütfünü ümid eylemiş
    Bekçiniz ihsan kuludur

    Hane-i dil ma’mur olsun
    Daim gönül mesrur olsun
    Yarın gece sohbet baki
    Bu kadarca ma’zur olsun

  •  

  • TÜRKÜNÜN KÜNYESİ
    KAYNAK KİŞİ:
    DERLEYEN:  Muhtar Yahya Dağlı
    YÖRE :  İstanbul
    Notaya Alan: :
    TRT Rept. No: :
    KAYNAKÇA :
    Derleyen: Muhtar Yahya Dağlı – Basan ve yayan: Türk Neşriyat Yurdu – İstanbul – 1945.
    TÜRKÜ HAKKINDA:
    C.H.P. Eminönü Halkevi, Kütüphane ve Yayın Kolu, Destan Serisi 1 – İstanbul Mahalle Bekçilerinin Destan ve Mani Katarları –