Bahr içinde katreyim,
Bahr oldu hayran bana.
Ferş içinde zerreyim,
Arş oldu seyran bana.
Dost göründü çün ayan,
Kalmadı bir şey nihan,
Tufan olursa cihan,
Bir katre tufan bana.
NIYAZI’nin dilinden,
Yunus dürür söyleyen.
Herkes çün can gerek,
Yunus’tur canan bana.
1. Kocatürk, Vasfi Mahir; Türk Edebiyatı Tarihi, Edebiyat Yayınevi, Ankara 1970.s.485
2. Kurul; Peygamberler Tarihi Ansiklopedisi Cilt 1, Türkiye Gazetesi Yay. S. 153
