Karantinadayım, çıkmıyor sesim, 
Binalar parmaksız, beton kafesim, 
Baharı beklerken, söndü hevesim; 
Bir virüslük canım var imiş meğer.
 
Korkar olduk, beşer iken beşerden, 
Bir sınav bekliyor, görünmez, şerden,
Kasıp da kavurdu, dünyayı birden; 
Dar günde, tek Rabbim, yâr imiş meğer.
 
Merhamet kalmadı, arttı zulümler, 
Vakalar çoğaldı, gelir ölümler,
Elden bir şey gelmez, aciz ilimler; 
Çaresi bulunmaz, sır imiş meğer.
 
Kendimle kalmanın, en iyi yanı, 
Tefekküre dalıp, düşünme anı, 
Yorgun bedenime, konmadan tanı; 
Aldığım her nefes, nur imiş meğer.
 
Fırtınalı günler, elbet geçecek, 
Kırlarda papatya, nergis açacak, 
Kırlangıçlar kanat çırpıp uçacak; 
Sabırla sınanmak, zor imiş meğer.
 
23.03.2020
Muhittin Alaca