Bahar Oldu Vü Bostanlarda Bülbül

Bahar oldu vü bostanlarda bülbül
Kılar gül aşkına feryad ü gulgul

Bu ömr ile çemende hiç anınma
Ki bir haftadan artık dirile gül

Gülün ömrü azına gözüm ağla
Yazın tez geçtiğine ağız aç gül

Kime bir afiyet geldi cihanda
Kim ana ermedi yüz bin tezelzül

Cihanın arızusu canın almak
Senin fikrinde esbab-ı tecemmül

Ola Gülşehri gafil kendiden kim
Anın zikrinde kılmağlı tegafül

Bize kim gerekise cevr kılsın
Bizüm teslîm geldi vü tecemmül