BÂD-I SABA YA SİTEM
 

Bâd-ı saba hani, sen sırdaşımdın.
Şu benim bahtıma kara mı dedin?
Bilirdim; ser verir, sır vermez idin.
Benim ahvalimi yâre mi dedin?

Sırrımıza şahit Zühre yıldızı,
Ne sedası çıktı, ne de avazı,
Akıttın içime acı bir sızı.
Sen de yârim gibi vefasız çıktın!

Seninle kavlimiz bu muydu söyle?
Dost olan dostuna yapar mı böyle?
Bundan sonra işin ağayla beyle...
Sen de yârim gibi vefasız çıktın!

Sırrımı açarken ne söz vermiştin,
Söz verirken bir de yemin etmiştin,
Başımı kesseler demem demiştin,
Sen de yârim gibi hayırsız çıktın!

Anlarım o insan, emmiş çiğ sütü,
Lakin sen rüzgârsın, hem insanüstü,
Bunu bil ki artık Evrenî küstü.
Sen de yârim gibi hayırsız çıktın!