Ağırdır ayrılık...

Yumruk gibi iner yüreğine.

Boğazında düğümlenir,

Ayrılığın hıçkırıkları.

Bir kasvet çöker ruhuna.

Gözlerini kaçırırsın,

Ayrılık rüzgârının

Tarumar ettiği her hatıradan.

Yarım kalır tebessümlerin.

Ayrılık kuşatır dört bir yanını.

Son kale de ele geçirilir

Ayrılığın hüsranıyla.

Kaskatı olur sevinçler.

Ayrılığı gösterir saatler.

Yollar ayrılığa çıkar.

Ayrılık ağırdır...

Yumruk misali iner yüreğine.

Tadı tuzu eksilir

Yaşama sevincinin.

Ayrılık yamandır.

Keskindir,

Böler uykularını.

Çalar yüzündeki neşeyi;

Gözlerindeki ışığı söndürür.

Ayrılık yaşanır,

Anlatılmaz galiba...

Öyle sarar ki her yanını!

Siler götürür ağaçtaki yeşili,

Gökyüzündeki sonsuz maviliği.

Her ayrılık,

Başka bir fırtına koparır.

Savrulursun bir yaprak gibi.

Her ayrılık,

Kavuşmaların güzel hayaliyle

Hafifler, hafifler...

Fırtına diner,

Limana yanaşır yaşama sevincin.

Ayrılığa el sallar umutlar.



11.12.2017