Gözlerime bakıp kalbimi gören
İnan bu dünyada aynı’msın benim
Bir can olup aşkın sırrına eren 
En güzel yansımam, aynamsın benim
 
 Kalbimde çizgiler tel tel tınlıyor
Yüreğim her sesle ahla inliyor
Deyişi, gazeli sende dinliyor
Nur-ı dîdem, gözüm, ayn’ımsın benim
 
 Tezenesiz titrer, gönlümün teli
Hem keder hem sürur eder de deli
Avucuma aldım elimde eli
Aşk’ın ilk harfisin “ayn”ımsın benim.
 
Kim sakladı seni bu zamana dek
Görür görmez bildim sensin o melek
Bir fısıltı yeter, bak çiçek çiçek
İçime açansın, aynımsın benim... 
 
Damla damla yağdın ömrüme yârim
Çiy oldun sabaha serindir har’ım
Kalbindeki aydan aksetse kor’um
Göl olmuş gözyaşım ayn’ımsın benim. 
.......................
 
Nerde olduğunun ne önemi var
El olamazsın aynı’msın benim
Ayrı bedenlerde kalplerimiz bir
Kendimi gördüğüm aynamsın benim
 
Sorarım yok musun her bir sözümde
Ne desem okunur adın yazımda
Gittikçe çoğaldın yürek sızımda
İçimin rahmeti ayn’ımsın benim
 
Sana getiriyor yokuşum düzüm
Senle yaşanıyor gecem gündüzüm
Bir selamın gelse gülüyor yüzüm
Sefa yayan çiçek aynımsın benim
 
Tadı tuzu olmaz sevgisiz aşın
Ne hayrı olacak gördüğün düşün
Habibin önünde eğilmez başın
Aşka ilk adımsın aynımsın benim
 
Damla damla yağdın ömrüme yârim
Çiy oldun sabaha serindir har’ım
Kalbindeki aydan aksetse kor’um
Göl olmuş gözyaşım ayn'ımsın benim.
 
 
Not: Aşka sefer eyleyenin maksudu aynıdır ya son dörtlükte buluşan mısralar iki kola ayırmadı aslında şiiri. Bir'de birleştirdi.