AYASOFYA'M


Kubbelerden süzülürken sana hayrân kederin

Kutsalımsın bilemezler ele yoktur değerin

Ne gümüşsün ne de altın bütün âlem ederin

Ayasofya'm uyan artık uyan ey kutlu şehir

Düğünün var şölenin var yeter artık bu tehir


Kara günler dürülürken yanıyor mahyaların

Şu ezanlar okunurken susuyor aryaların

Kimi menfûr kimi bedhâh üzülür paryaların

Fâtih'imsin Ayasofya'm tutuşurken dileğim

Sana hasret sana meftûn sana mecbur yüreğim


Koşuyor vuslata hasret kararır şems-i firâk

Güne yıldızları saldın gece artık çok ırak

Sana gülmek yaraşır yâr sararan hüznü bırak

Ayasofya'm yine târih yazıyorsun biline

Gamlananlar kararanlar  bilemem kim dili ne


Şehr-i İstanbul'a vermiş yüce Rabbim seni bak

Bekliyor aşkla müminler yine kandilleri yak

Gün senindir hadi artık ebedî tâcını tak

Ayasofya'm ezelimsin bilirim kudretini

bekledin hû diye her dem nicedir ümmetini


feilâtun/ feilâtün / feilâtün /feilün


NECİBE TAŞKIN ÇETİNKAYA