fāʿilātün fāʿilātün fāʿilātün fāʿilün
 
Āteş·i ġamdan yanubdur pākdür cismüm benüm
Bil ki şol bir āh·ı āteş-nākdür cismüm benüm
 
Himmet ile hem-demi ʿĪsā olursam ṭañ mı kim
Ehl·i diller ayaġında ẖākdür cismüm benüm
 
Bunı bildüm ʿāḳıbet kim hīç nesne bilmedüm
Gerçi başdan ayaġa idrākdür cismüm benüm
 
Avladı öldürdi ġamzeñ kendüzümden ölmedüm
Şeh-süvārā lāyıḳ·ı fitrāḳdür cismüm benüm
 
Ey Necātī eyledüm nefs ejdehāsını zebūn
Mār-gīr·i dehr içün tiryākdür cismüm benüm
 
 
 Ali Nihad Tarlan i, Necāti Beg Divanı, Istanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1963);