ATADAN ÖĞRENDİK 

atadan gördük merhameti sevgiyi
hayatta bitirdik insanlık mektebini
kaileye almadık arsızı edepsizi
utanmazlara karşı utanmayı öğrendik

ne sevgiliye ihanet ettik
nede dostu haince arkadan vurduk
adam gibi adamla muhabbet ettik
adamlığı insanlığı öğrendik

soframızda azık olmuş insanlık 
tenceremizde sevgi saygı kaynattık 
harama elimizi dilimizi uzatmadık
insan gibi yaşamayı öğrendik

dost bağını ektik biçtik yeşerttik
gönlümüzde sevgi meyvesini topladık
gülü koparmadık umut dalını kırmadık
hoyratlara karşı dik durmayı öğrendik

doğarken alnımıza yazılmış mertlik
bir kahvenin kırk yıl hatırını saydık
hak yoluna gönülden baş koyduk
kendimizi bozmamayı öğrendik

zamanla yarışmadık tamahkar olmadık
hakkın verdiği nasibe razı olduk
gün geldi karanlıklarda kaldık
sitem isyan etmemeyi öğrendik

yalan dünyanın çarkına dolandık
neşelendik güldük üzüldük ağladık
bizden önce nice gidenleri gördük
her nefisin eceli tadacağını öğrendik

gönlümüze sevdayı derinden bağladık
yalanı ihaneti gördük yaralandık
kah sevildik kah horlandık
sevmeyi sevilmeyi öğrendik
        
             m.özgür özbek