AŞKIN KALBİMDE KANDİL
Yüreğimi öyle bir ateşlere saldın ki
Söyle nasıl bu aşkın odlarında yanmasın
Benliğimden sıyırıp beni benden aldın ki
Dert boğaza dayandı, ecelim dayanmasın
İçim kavrulmuş zaten, koy canım da yanmasın.
Açtığın kraterin lavı göğe savruldu
Ot, ağaç, börtü böcek her ne varsa kavruldu
Başı dumanlı dağlar yüreğinden vuruldu
Bari taşları kalsın siyaha boyanmasın
İçim kavrulmuş zaten koy canım da yanmasın.
Aşkın kalbimde kandil isterimki sönmesin
Aydınlık olsun zihnim zindanlara dönmesin
Düşlerde buluşalım rüyalar bölünmesin
Son bulmasın geceler, hülyalar uyanmasın
İçim kavrulmuş zaten, koy canım da yanmasın.
Sen yetersin gönlüme istemem ikinciyi
Kırıver sedefini al içinden inciyi
Sarrafısın sevdanın seçersin birinciyi
Senin som altın kalbin tunçlara inanmasın
İçim kavrulmuş zaten koy canım da yanmasın.
Kavuşmak diye bir dert yok mu aşkta acaba
Vuslatı arzulayıp göstermez azcık çaba
Ömrümü vakfeyledim, emeğim oldu heba
Kalbim bir kez aldandı bu sefer aldanmasın
İçim kavrulmuş zaten, koy canım da yanmasın.
Sen ki bana sorulmuş çözümsüz bilmecemsin
“Dil üzmezsin lisanda üç harfli tek hecemsin”
Aşk’ın karanlığında en aydınlık gecemsin
Mahşere kadar sürsün şafağa dayanmasın
İçim kavrulmuş zaten, koy canım da yanmasın.
