Âşık-ı bî çarey-i giryânzâr eyler bu ‘ışk
Komayıp sabrını aslâ bî karar eyler bu ‘ışk
Şişe-i ârını taşa çaluben mecnûn eder
Düşürür sevdalara bi nâmusu âr eyler bu ‘ışk
Dû cihânın lezzetinden âşıkı dûr eyler ol
Sağır eyler hem kulağını gözünü kör eder
Devleti uzmâya erer kenzîni ışkın bulan
Âşıkı iki cihânda bahtiyâr eyler bu ‘ışk
Gezdirir Rûm u Hicaz’ı ‘ışkı sevdâ âkıbet
Bilmez olur zühd ü takvâ resmin asla akibet
İlm ü amâl eder bil cümle yapma âkıbet
Hâsılı hep varlığını târümâr eyler bu ‘ışk
.......
 
Nice yüzbin ‘âkıl u dânayı mecnûn etti ‘ışk
Nice zühhâdın bozup zühdinî meftûn etti ‘ışk
Yüce eyvandan yıkup ederdi pire şahları
Hem nine kardı bilenin kadrini dûn etti ‘ışk
Nice ahmak bî- ‘akli bî- gâne nâdânları
Bir nazarda hâlkı irşâd ile mezûn etti ‘ışk
Nice ümmi söylemek bilmez sığır çobanın
Dilini bülbül sözünü dürri meknûn etti ‘ışk.1
 

 
Ali TENİK , AHMED KUDDÛSÎ VE TASAVVUF DÜŞÜNCESİ Doktora Tezi,  ANKARA ÜNİVERSİTESİ SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, Ankara- 2007