106.
Fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilâtün fâ‘ilün
Remel - . - - / - . - - / - . - - / - . -
01. Ârzû-yı hâtırum gerçi cemâlüŋdür senüŋ
Cân u dil maksûdı ammâ kim visâlüŋdür senüŋ
02. Hâl-i miskînüŋe cân-ıla göŋül vėrdüm dėdüm
Nâz-ıla güldi dėdi her dem bu hâlüŋdür senüŋ
03. Ehl-i bezmüŋ aldı ‘aklını harâmîler gibi
Duhter-i rez gerçi [kim] ėy muğ helâlüŋdür senüŋ
04. Yüzini her dem yėre düşürme göŋlin ele al
Zülf-i miskînüŋ ezelden pây-mâlüŋdür senüŋ
05. Fehm-i tab‘uŋdur VUSÛLÎ bendeŋi gûyâ ėden
Husrevâ aŋa zahîr olan kemâlüŋdür senüŋ
Hakan TAŞ, VUSÛLÎ [ö. 1592], DÎVÂN [İnceleme-Metin-Çeviri-Açıklamalar-Dizin], T. C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI KÜTÜPHANELER VE YAYIMLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ 3308 KÜLTÜR ESERLERİ Ankara 2010
