Arif (Yine Dost Yarası)

Yine dost yarası aldı gönlümü
Dostum arif canan arif can arif
Yaraladı bülbülümü gülümü
Bülbül arif gülüm arif dil arif

Almışsın sazını söylersin mana
Hakk'ın emri ile geldi bu ana
Şeyda gibi salma kalbin gümana
Sazın arif sözün arif tel arif

Ana hakkı Tanrı hakkı bilene
Biz seninle konuşuruz ele ne
Kulak bozuk perde bozuk tele ne
Kulak arif perde arif el arif

Sana karşı kararsızım passızım
Ne acıyım ne ekşiyim ne tatsızım
Anam var babam var yine öksüzüm
Anam arif babam arif men arif

Aşık Arslan gülümüzü deriyor
Hünkarımız kalbimizi görüyor
Nasibi olana kısmet veriyor
Aşık arif şahı arif pir arif