Annemin özleminde saklanırdı sevdan
Esen duygularda demlenirdi yaşadıklarım
Eridiğim anlar oluyordu sen gittiğinde
Ve hâlâ annemin özleminde saklanırdı sevdan
Kurşun dökerdim nazarını alır diye
Kurban keserdim gelirsen eğer
Yoluna hasret dökerdim gül yerine
Yüreğimi saldım, sen kokulu vadilerde yaşar bu sevdam
Bir annem, bir sen güzeldin gözlerimde
Oysa senin hayalin hep kayboluyordu, annem dönüyordu yüreğime
Ve hâlâ annemin hasretinde saklanırdı sevdam
Anladın mı şimdi yokluğunun anneme neden benzemediğini
Sevginin neden sönük kaldığını
Oysa annem içimde yaşarken sen hep dışarıda kalıyordun
Bense zorla seni içimde saklamaya çalışıyordum
Ve ben hep annemi seviyordum.
Severken göz yaşlarım doluyordu,
Gönlümde fırtınalar kopuyordu
Bir duygu seliydi sürükleyen beni
Ve ben annemin özleminde sevdanı saklıyordum.
Belki de annemin yokluğunu sende bulmak istiyordum
Ne yaman bir çelişki
Seni severken bile anneme özlem duyuyordum
Biliyordum gitsen bile seni kaybetmeyecektim
Oysa annem gitti gideli dönmedi asla
Hep gönlümde özlem, gözümde yaş kaldı annem
Sevgisi bende yürek sancısı
Hasret yüklü günlerimde saklı
Gittiği günden beri yaşar içimde sevginin en çıkmazı
Bile bile özlüyorum her ânını
Anne diyorum,
Seni çok seviyorum, seni çok seviyorum...
Ecir Demirkıran