Gün, ahenk ile dans edebilen şiirin günüdür
Sevda, yüreğimin öyküsüdür kurumuş derilerde
Bir kurtuluş öyküsü var ciğerlerimin
Kelam, ciğerime yapışan dumanın sözüdür,
Nazıdır, niyazıdır açık seçik kurulamamış dizelerde
 
Korkusundan dumandan bir tabaka sarılmış sakallarıma
Zincirler bağladılar şiirimin şakaklarına
Bin türlü işkenceden bitap düşen kelimelerim var esasında
Ve bir tutku, bir hürriyet sevdası var boğulan dağarcıklarımda
 
Artık sığmıyor içimdeki kelimeler sözcük havuzlarına
Anlatmaya yetmiyor tozlu raflarda eskiyen sözlükler
Ve yaşamak, ehemmiyet vermiyor dudaklarıma
Ve tamda bu sebepten
Saklanmıştım kelimelerden, sevdiğimin göz çukurlarına
 
AH!
Şimdilerde
 
Anlatsam, anlamıyor şiir bilmezler
Karşıma geçerler lakin lisanım bilmezler
Bin anlatsam bir dinlemezler
Ben söylerim de onlar kendin bilmezler
 
 
 
 
 
 iNSTAGRAM: EMİR MİTHAT