Dokuz ay karnında aşkla taşıdı 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 
Her şeyden vazgeçip benle yaşadı 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Hasta olduğumda başımda bekler 
Tatlı limonata yapardı, kekler... 
Bıkmadan harcardı nasıl emekler 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Sallardı beşikte nasıl uyurdum 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 
Ne varsa yer içer aşkla büyürdüm 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Saçımı okşarken bazen ağlardı 
Dertleşirdi sanki yürek dağlardı 
Kaybolmayım diye iple bağlardı 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Gözünden kıskandı sevgi topuydum 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 
Neslinin devamı soyu sopuydum 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Büyüdükçe görürdü bebeği gibi 
Hasta olsa yatmaz yanımda diri 
Olmazdı, kusurum olsa asabi 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Analar seçilmez hepsi tatlıdır 
Anamın hakkını yok, ödeyemem 
Sevgiyi öğreten kalbi aynıdır 
Anamın hakkını hiç ödeyemem 

Anneler günüydü benim her günüm 
Nasıl sevinirdi görse düğünüm 
Geçmişimde kaldı, öldü üzgünüm 
Anamın hakkını hiç ödeyemem
 
Saffet Kuramaz