Ey hercai çiçek, deli dolusun!
Kâh barışırsın yâr, kâh darılırsın.
Çılgın akan nehrin suyu, selisin,
Kâh bulanırsın yâr, kâh durulursun.
 
Kin gütmeyen fevri gel-gitlerin var,
Dilinde durmayan zılgıtların var,
Sonra merhametli sükûtların var;
Kâh ayrılırsın yâr, kâh sarılırsın.
 
Kırmak, dökmek değil asıl niyetin,
Çok çabuk geçiyor asabiyetin,
Gürlese de yağmaz tabiiyetin;
Kâh gülümsersin yâr, kâh gerilirsin.
 
Velhasıl alıştım türlü haline,
Müptelan garibin, bir sor hali ne?
Gönül otağımı verdim eline,
Kâh göç edersin yâr, kâh kurulursun.
 
25.08.2017
Muhittin Alaca