“Ey iman edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin.” Ali İmran 102

 

Korkusu olmayan yok gibi ararsan sebep

Bazen karınca bile bazen eşek arısı

Haya edilmez ondan, kalmaz kimsede edep

Yaşatır ömre dehşet rüyada aynısını…

 

Karartırız dünyayı her acıya alışık

Aydınlatsın isteriz güneş yerine ışık!

 

Kimse sevmez yılanı onu görse yalanı

Zehrinde ölüm saçar korkudur tek kalkanı

Fıtratında yitirir asıl zarar ziyanı

Bebekken korkutmuşlar, yer diye dönme dolap!

 

Çocuk yaramazsa en kolay yoldur korkutmak

İşkence beşiğinde ninnilerle uyutmak…

 

Fakirlikten korkarız onla ezer kafirler

Savaşmaktan kaçarız tehditte mahirdirler

Süper güç olur birden bize eder küfürler

Adeta tanrım dersin, kul edince bu talep!

 

Biz çalışırız onlar yer, yaşarlar medeniyet

Ayakları altında tükenir her keyfiyet…

 

Kimin kulu olduysan o kalbine hükmeder

Aşksız, sevgisiz, korku dolu ömrü sarfeder

Ya korkuyadır şovu ya Allah’a saffettir

Ya da “oku”maya kör, çare bırakmaz girdap!

 

Allah’tan başkasından korkmak ömrü bitirir

Allah ne bahşetmişse kullanmadan yitirir…

 

Sınav gereği sizi koruyana kul olun

Sevgisini bulsanız, kaybederseniz solun

Yalnızca Ona şükür, Ona gitsin her yolun

Plağından zikri çalsın kalbinde olsun pikap…

 

Sonsuz korkun olmasın cehennemde odunun

Müslüman olarak can ver, cennette ye somun!

 

Saffet Kuramaz