fā˓ilātün / fā˓ilātün / fā˓ilātün / fā˓ilün]
1 ˓ālem-i ābı edince cūş-ı ṣahbā mevc mevc
neş˒e-yi rindān olur mānend-i deryā mevc mevc
2 olmasın mı fülk-i dil baḥr-ı siyāh-ı ḥüzne ġarḳ
cūş-ı ḫaṭṭ ḫoy-kerde rūyunda hüveydā mevc mevc
3. āhım olmuş bādi-yi ç/n-i ceb/n-i dil-rübā
nūr deryāsı ṣabādan oldu gūyā mevc mevc
4 ˓aks-i rūy-ı āteş/niŋ hem eritdi cevherin
etdi hem āy/nede s/m-ābı cānā mevc mevc
5 ḥalḳa-yı zülfüŋ ġamıyla cūş edip baḥr-ı sirişk
oldu her bir ḳaṭreden gird-āb peydā mevc mevc
6 teşnegān-ı cāha ṣaḥrā-yı ṭalebde şevḳ ile
görünür ˓ayn-ı serāb iḳbāl-i dünyā mevc mevc
7 ḫāme-yi mūy etdi Vehb/ bülbülüŋ müjgānını
oldu gül-naḳş-efgen/ d/bā-yı mā˓nā mevc mevc
Yrd. Doç. Dr. Ahmet YENİKALE, SÜNBÜL-ZÂDE VEHBÎ DÎVÂNI, Kahramanmaraş 2012
