Hayat akıp giderken
Gözümden yaşlar akarken
Tam ümidimi kaybederken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Dünya beni sıkarken
Günahlara dalıp giderken
Tam imanımı kaybederken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Mutsuz olduğum gün
Kendimi kaybettiğim gün
Her şeyden ümit kestiğim gün
Aklıma sen geldin Efendim
 
Dünya ateş gibi yanarken
Şeytanlar kol gezerken
İman elden giderken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Ümmet birbirine girerken
Kardeş, kardeşkanı dökerken
Gözlerden yaşlar akarken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Camide cemaat eksilirken
Eller sema'ya kalkmazken
Başlar secde etmezken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Müslüman, Müslüman'a kıyarken
Zengin, fakiri ezerken
Kardeşlik yok olup giderken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Diller Allah demezken
Eller Kur'an tutmazken
Gözden yaşlar akmazken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Kâfirler ile savaşırken
Genç, yaşlı, çocuk demezken
Kanlar oluk, oluk akarken
Aklıma sen geldin Efendim
 
Bunların sebebini ararken
Kendi kendime sorarken
Şöyle bir durup bakarken
Aklıma sen geldin Efendim
 
TURGAY GÖKÇEK