Nerdesin anam, kalbimden uçan turnam?

Asırlarca benle yaşayan Bosna’m, Varna’m…

 

Ah ölüm, ölüm… Düşündükçe solduğum!

Üstümde toprak, atıldıkça dolduğum…

 

Gücüm kalmadı, nasıl birden yaşlandım

Eve, bastona mahkum, kalben taşlandım!

 

Ah ölüm, ölüm… Görüp, saç baş yolduğum

Üstümde toprak, atıldıkça dolduğum!

 

Ölüm ayırmaz asla, aşığım diyen…

Nerde derdimle beşiğimde inleyen!

 

Ah ölüm, ölüm… Yok mu ekmek böldüğüm?

Üstümde toprak, atıldıkça dolduğum!

 

Yalanmış dünya, gece gördüğüm rüya!

Aşkta, sevmekte, gerçekmiş sandım güya…

 

Ah ölüm, ölüm… En sonunda bulduğum!

Üstümde toprak, atıldıkça dolduğum…

 

Saffet Kuramaz