Düşmanlar salya sümük yüklendiler karaya
Kustular nefretini, tuz ektiler yaraya
Kıtalar ötesinden sürü sürü geldiler
Müstemleke Anzaklar hiç uğruna öldüler
Siper oldu yiğitler yedi düvele karşı
Çanakkale içinde mahzun Aynalı Çarşı
Arıburnu’nda yağdı gökyüzünden şarapnel
Gelibolu’da canlar yurda verildi bedel
Kınalı kuzuların ateşle imtihanı…
Mübarek şehitlere bayramdır ölüm anı
Çanakkale Zaferi bir destanın adıdır
Yüce gönüllülerin şehitlik muradıdır
Geçit vermez kaledir, bir ibret vesikası…
Hâlâ yüreklerdedir o günün hüznü, yası…
O çelik iradenin bükülmedi bileği
Vatan yolunda ölmek Türk’ün asil dileği
Muhkem yürek kalesi ihlâsla örülmüştür
Yurda dadananların hesabı görülmüştür
Şehidimin al kanı sulamıştır toprağı
Dökülmüş birer birer çınarların yaprağı
Dar ettik ecnebiye o gün Anzak Koyu’nu
Bir kez daha tutmadı Haçlıların oyunu
Yüreğimize düşen bir kordur Çanakkale
Acını tarif etmek ne zordur Çanakkale
Rabbim inayetiyle nice var kıldı yoktan
Ay doğdu karanlığa, gülümsedi ufuktan
Bu can tende durdukça geçilmez Çanakkale
Türk’ün mübarek kanı içilmez Çanakkale
Çanakkale geçilmez, düşman geçilir sandı
Yürekten kopan seldi, o ne büyük destandı
Giden geri dönmedi, kurumadı gözde nem
Mahşerdir Çanakkale, Çanakkale cehennem…
M.NİHAT MALKOÇ
