Aşkın dağ yokuşunu gözümde büyütünce,

Gözyaşımı kalbimden süze süze ağladım.

İçimdeki yangını bir nebze soğutunca,

Kendi aptal kafama kıza kıza ağladım.

 

Oturdu boğazıma kalkmak bilmedi yumru,

Hapsolmuş ten kafese uçamaz ki can kumru,

Çok istedim geleyim, koşarak sana doğru,

Döktüğüm incileri dize dize ağladım.

 

Aşk olunca bülbülüm güle dert yakınmazdı,

O minicik sineyi dikenden sakınmazdı,

Kalemimi kırsalar azıcık dokunmazdı.

Bir şeylerin üstünü çize çize ağladım.

 

Baktım ki gurbetteyim, yârdan yârenden uzak,

Sılaya gidemedim bütün yollarım tuzak,

Hakikatin yurdunda, dedim bir yuva kursak...

Ellerimle kabrimi kaza kaza ağladım.