ADI KONMALI
 
 
 
Nazlı gecelerin ceylan gözleri,
Özdeş yansılara rehin düşünce,
Aşığın kıvılcım bakışlarında,
Ağyar üfürüşle kandil sönünce,
Sevgilere pazar,
Kalplere mezar
Kurguladı sanal aşklar merkezi,
Yad-yaban telkinler zebunluğunda
Soğudu Leylâ’nın akkor nefesi.
 
 
Rol kesen tiplerin iz-düşümünde,
Tepe-göz devlere yaranamadık;
Güvensiz, alıngan, el güdümünde,
Gecelere bile sığınamadık...
 
 
Bilinç örseleyen cin vurguların,
Tefine zil olduk çapul gününde,
Papağan efekti şov kurguların,
Hışmına uğradık dil sürgününde...
 
 
Duygu yağmasına göz yumulalı,
İnsanı, insanca seven yaralı;
Korkan gönüllerde aşk tükenmekte,
Böyle tükenişin, adı konmalı...
 
 
 
YUSUF BİLGE