bir gelin dansında donup kalmış; Kocadağ[1]
berrak,
aydınlık,
beyaz bir gelin başı gökyüzü
mutlu, ümitvar, samimi
 
bu lekesiz beyaz atlasa
çarpıp akseden altınsı pırıltılarla
karın saltanatına aldırmıyor
Güneş gülümsüyor,
halinden memnun belli ki,
 
çok uzaklarda belli belirsiz bir avaz
gökyüzü beyaz,
dağlar bembeyaz,
göl kurşuni
 
ne başka bir ses, ne uçan bir kuş, ne de bir kıpırtı..
terkedilmişlik değil, hatta;
el ayak zedelememiş sabahın  karını
ben de fazlayım bu mabedimsi mozayığa
papatyalar henüz açmış tüm çiçeklerini
 
bir daha görebileceğim bir manzara değil, durup bakakalıyorum,
soluksuz, öylece
ne ömrüm yetecek, ne de diz bağlarım; iz bırakamıyorum
            bu pürüzsüz gelinliğe
sanki hayretten yutmuşum küçük dilimi
 
manzaranın mahfına sebep olmayı göze alamıyorum
yaslandığım karlı çalıdan ıslanmıyorum,
kış üşütmüyor, ayaklarımı, yanaklarımı hissediyorum,       
yorgunluk değil;sevinç doluyum
o an Dünya sadece bana aitmiş gibi
 
 
 
 
 
bir sarhoşluk, esen yelde, parlayan güneşte,
dağ başında, ufka bakışlarımda
özgüvenim doruklarda
yaşadığım herşeyden önce;
bir “en bahtiyarlık” hissi
 
kurşuni gökyüzü, buz gibi gölde aksediyor,
içim ürperiyor, yapayalnızlığım aklıma geliyor.
etrafımı çepeçevre kuşatmış manzara...
bu koskoca Dünya
sadece benim için sanki
 
secde eder gibi yağmur yüklü bulutlar Karagöl’deki durgun suda,
             suya baş eğmiş Kocadağ’da
seyre doyamıyorum
saltanatıma ortak istemiyorum
bencillik mi
 
[1] Kocadağ yöresel isim olarak kabul edilmelidir..(koca=büyük) Kirişli Dağı (1600 mt)